De synagoge in Tilburg werd in 1874 gebouwd. Het gebouw, met zijn voorgevel voorzien van torentjes, bolvormige koepels en sierlijk gewelfde ramen, is een fraai voorbeeld van de destijds voor synagogen populaire neo-oriëntaalse bouwstijl.

Na de Duitse bezetting in 1940 kwam er een einde aan het gebruik van het gebouw als synagoge. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het interieur vernield en diende het gebouw als pakhuis. Na de bevrijding van Tilburg kon de Joodse gemeenschap weer beschikken over het verwaarloosde gebouw en werd hier op 17 november 1944 de eerste naoorlogse Joodse bruiloft gevierd. In 1948 werd de synagoge opgeknapt en nog sporadisch gebruikt door de kleine, steeds verder afnemende Joodse gemeenschap. In 1976 werd het gebouw overgedragen aan de gemeente Tilburg, die het bestemde voor culturele activiteiten.

In het midden van de jaren negentig kwam de synagoge in eigendom van de Stichting Synagoge Tilburg. Deze stichting liet het gebouw grondig restaureren, waarna het opnieuw zijn oorspronkelijke functie als gebedshuis kreeg. Vanwege zijn bijzondere architectonische en historische betekenis heeft de synagoge de status van beschermd rijksmonument gekregen.

Vandaag de dag vervult de Tilburgse synagoge weer een actieve rol binnen de gemeenschap. Ze wordt gebruikt voor religieuze diensten, educatieve programma’s en culturele evenementen, en vormt daarmee een levend symbool van veerkracht, geschiedenis en cultureel erfgoed in de stad.